"Zoveel levensverhalen, en hier heb ik de tijd om ernaar te luisteren."

Mijn naam is Yvette en ik werk als vrijwilliger bij Residence Chateau in Den Haag. Na een leven lang met kinderen gewerkt te hebben, was ik door vervroegd pensioen en het wegvallen van mantelzorg ineens veel thuis. Ik zocht een invulling van mijn dag en wilde graag iets voor een ander betekenen. Zo begon mijn werk als vrijwilliger in de ouderenzorg bij Rosorum Residence Chateau in Den Haag.

Ik zag een oproep van Korian voorbij komen die me direct aansprak. Wat ik zo leuk vond? Ik hoefde geen heel cv in te sturen, maar mocht gewoon in drie zinnen uitleggen waarom ik dit wilde doen. Nou, dat was voor mij niet moeilijk. Bij mijn eigen ouders had ik van dichtbij gezien hoe eenzaamheid erin kan sluipen bij ouderen. Ik klets vrij makkelijk, kan goed luisteren en ik wilde graag iets betekenen om de dag van deze mensen te doorbreken. Vlak daarna mocht ik op gesprek komen!

Geen dag is hetzelfde (en de agenda is flexibel!) Omdat ik nog andere bezigheden heb, werk ik niet op vaste dagen. Dat is juist het fijne: het past perfect in mijn leven. Mijn taken zijn ontzettend divers. De ene keer ga ik mee op een uitje naar het strand, de andere keer ondersteun ik bij de maandelijkse muziekmiddag aan de overkant van de straat, bij Huize Royal. Dan begeleid ik de mensen naar de overkant en hebben we meteen iets gezelligs om over te praten. Je ziet ze daar enorm van genieten.

Soms ga ik ook lekker creatief met ze aan de slag. Pasgeleden ben ik gewoon met ze gaan schilderen. "Hé, dat stond niet op het programma, wat leuk!", zeiden ze verrast. Dat vind ik heerlijk. Ik haal soms mensen over om mee te doen, en als ik dan zie hoeveel plezier ze hebben, is dat prachtig. Het proces is altijd belangrijker dan het eindproduct. Gewoon een spelletje spelen of zorgen voor wat afleiding; daar haal ik mijn voldoening uit.

De sprankeling in de ogen Het meest bijzondere aan dit werk? Het contact. Soms tref je mensen die in eerste instantie een beetje bozig overkomen, of die niet graag praten. Ik vind het juist een uitdaging om daarmee in gesprek te gaan. Laatst sprak ik iemand aan die er helemaal niet blij uitzag toen ik binnenkwam. Maar door even de tijd te nemen, kwam er een prachtig verhaal los en ontstond er verbinding. Achter zo’n gezicht zit een heel leven.

Hier wonen zulke diverse mensen: van artsen en journalisten tot illustratoren. Ze vinden het fijn om hun verhalen te delen, en als ze dat doen, zie je een sprankeling in hun ogen. Het personeel in de zorg werkt hard en heeft niet altijd de tijd om lang te zitten, maar als vrijwilliger heb ik die tijd wel. Dat wordt zó gewaardeerd. De verhalen en de waardevolle kijk op het leven die ik hier opdoe, neem ik zelfs weer mee in mijn werk als kindercoach, om ook kinderen andere inzichten te geven.

Een warm welkom Elke keer als ik weer naar huis ga, heb ik een ontzettend voldaan gevoel. Het is zo mooi om te zien dat, als ik binnenkom, de ogen van de bewoners oplichten. "Oh, wat gaan we doen?" of "Wat kom je doen?" vragen ze dan. Zelfs als het geheugen mensen soms in de steek laat, herkennen ze me vaak toch en associëren ze me met iets positiefs. Wat fijn dat je met zo'n klein gebaar en een beetje tijd zoveel kunt bereiken. Soms kom ik alleen even binnen voor een korte wandeling. Zo eenvoudig is het om iemand blij te maken.

Kom het gewoon proberen! Aan iedereen in Den Haag die er misschien over nadenkt om vrijwilliger te worden, maar nog twijfelt, zou ik willen zeggen: ga het gewoon een of twee keer uitproberen! Je zit nergens direct aan vast en je kunt zelf ervaren of het bij je past.

Je hoeft geen vaste momenten te hebben en je hoeft niet heel creatief te zijn of grootse dingen te organiseren. Een uurtje langskomen voor een praatje of een kopje koffie brengt deze mensen al heel veel. In het gewone leven hebben we altijd haast, maar hier is geen haast. Alles kan lekker rustig aan. Kom de sfeer proeven, maak een praatje met de activiteitenbegeleider en ervaar zelf hoeveel voldoening het geeft!